Chronisch ziek

Het is zaterdag 11 december 2021, ik word wakker in mijn anti-kraak hotelkamer. Hoewel het natuurlijk best lux is, ben ik het wel zat om ruim twee maanden zo te wonen. Natuurlijk is het beter dan slapen op banken bij bekenden, familie en vrienden! Wat zal ik een feestje vieren wanneer er woonruimte is voor mijn lieve herder en ik. Na bijna een half jaar weg te zijn bij 'de ex' die tot eind oktober is blijven stalken komt er weliswaar rust. Met die rust komt onrust, dat klinkt raar? "Ex" heeft me vanaf het begin opgejaagd , geen moment rust gegeven om na te denken! Door het auto-immuun systeem is afstand van mensen houden belangrijk. We leven in het corona tijdperk waarin niets meer mag zonder QR code. Zou ik het vaccin halen dan gaat mijn immuun systeem het overactief aanvallen! Dus nee, geen goed plan. Na circa anderhalf jaar g eïsoleerd    te zijn, want 'ex' was zo ontzettend bang dat opnieuw een ziekenhuisopname zou komen, ben ik nu op een weliswaar gezonde...

Vorige week had ik het blog al aangemaakt, zonder ook maar een woord te typen. Nu een week of iets meer later ... de nodige rellen verder. De voors- en tegens worden steeds harder en de groepen steeds groter. Vooral worden alle tegengestelden zichtbaar! Terwijl mijn super vriendin een weekje naar Oostenrijk gaat, en daar nog niet tot rust komt. Lees ik al dat eerst de ongevaccineerden lock down hebben, om een week later de gevaccineerden de lock down op te leggen. Gelukkig komt ze net bijtijds terug met haar man. Gelukkig? Ze was net zo lief daar gebleven want rust krijgen ze niet.  Ook ik denk bij mezelf laat mij maar hier blijven ergens in rustig Nederland (de reden dat de locatie niet vrijgegeven wordt is vanwege ex-partner). De rellen in Rotterdam nodigen me niet uit om terug te gaan. Iedereen heeft tegenwoordig een auto toch? Nou die super vriendin niet hoor, maar ik gelukkig wel een super oud autootje dus kan naar haar. Naast dat we beide een grote bak ellende en verdriet ken...