Chronisch ziek

 Daar gaan we weer ... Daar gaan we weer, sinds een week of 6-7 komt er bloed met de urine mee. Dat het niet goed is besef ik direct. De pijn in mijn rechterzij net zoals bij de urosepsis januari 2021 is er ook weer. De week ervoor waren alle uitslagen nog goed! Zolang ik niet weet waar ik definitief kom te wonen heb ik een passanten-arts met als back-up de oorspronkelijke huisarts, zij kennen me immers heel erg goed. Antibiotica 1 hielp niet, antibiotica 2 minimaal, ik besluit mijn lichaam zelf maar even te laten vechten. Helaas weer komt er bloed mee met de urine. Weer breng ik de urine weg, weer is het schoon. Afspraak met de arts volgt. Dan zit er weer bloed en ontstekingen in de urine! Ze snapt het niet, verwijst me door naar een uroloog. Ze schrijft me weer antibiotica voor, ik vraag of het wel verstandig is? Op een gegeven moment als je steeds antibiotica krijgt wordt het lichaam resistent. Dan komt het heel harde antwoord: Het is antibiotica of opnieuw een sepsis/bloedvergi...

Afwachten ... in spanning Vannacht lag ik weer te malen. Bed uit en de GABA innemen! Moe word ik wakker, het nachtelijk scrollen op de telefoon is ook niet goed, maar geeft wel afleiding. Gisteren 2x gebeld of de uitslag van het lab al bekend was, helaas nog niets binnen. Vandaag zie ik weer regelmatig bloed bij de urine, en de pijn rechts in mijn zij, onder in mijn buik is knap irritant aanwezig. Net zoals weken voor de uro-sepsis. Bezorgd ben ik zeker, maar ik probeer door te gaan. Zondag met een vriend rondje Flevoland gereden. Thee heeft hij dan al meegenomen, gezien ik vanwege de corona nergens naar binnen mag. Mijn warme waterdichte jas en laarzen aan, in de auto gebruik in mijn warme vest. Heerlijk om me heen kijken en gezellig kletsen. Af en toe vraag ik waar we zijn, of verteld de vriend over de omgeving. Hij stelt voor dat we de volgende keer rondje Markermeer gaan doen. Bijzonder want dat staat/stond op mijn bucket-list. Ik reageer dan ook enthousiast. Daarna gaan we bij zij...

 Under Pressure :-( Dat mijn leven al een tijd onder hoge druk staat is denk ik wel bekend. Nog steeds vind ik het bevreemdend dat alles met ex-partner de boventoon in mijn overvolle hoofd vormt. Dat zou toch eigenlijk vol moeten zijn met het verwerken van alle ernstige ziekenhuisopnamen? De tegenwerking, de advocaat, het uitzoeken van papieren, niet mijn eigendommen inclusief erfstukken terugkrijgen, woonruimte zoeken ga maar door ... Komt er ook nog gezellig weer zo een brief van het uwv 'u heeft teveel ontvangen' geen idee hoe ze dat doen met mijn zeer geringe inkomen (net geen bijstand!). Goed dus een hele ochtend uitzoeken papieren voor de advocaat en het toetje het uwv bellen. Die begrijpen niet zo goed hoe je onder hoog druk staat. Vertel dat de politie kan bellen voor de aangifte, dat ik op een geheim adres zit etc. maar meneer gaat vrolijk door. Zeg wederom het gaat wel naar een advocaat want het klopt niet! Meneer gaat vrolijk door. Zeg hem dat mijn boos zijn gericht ...

Het is zaterdag 11 december 2021, ik word wakker in mijn anti-kraak hotelkamer. Hoewel het natuurlijk best lux is, ben ik het wel zat om ruim twee maanden zo te wonen. Natuurlijk is het beter dan slapen op banken bij bekenden, familie en vrienden! Wat zal ik een feestje vieren wanneer er woonruimte is voor mijn lieve herder en ik. Na bijna een half jaar weg te zijn bij 'de ex' die tot eind oktober is blijven stalken komt er weliswaar rust. Met die rust komt onrust, dat klinkt raar? "Ex" heeft me vanaf het begin opgejaagd , geen moment rust gegeven om na te denken! Door het auto-immuun systeem is afstand van mensen houden belangrijk. We leven in het corona tijdperk waarin niets meer mag zonder QR code. Zou ik het vaccin halen dan gaat mijn immuun systeem het overactief aanvallen! Dus nee, geen goed plan. Na circa anderhalf jaar g eïsoleerd    te zijn, want 'ex' was zo ontzettend bang dat opnieuw een ziekenhuisopname zou komen, ben ik nu op een weliswaar gezonde...

Vorige week had ik het blog al aangemaakt, zonder ook maar een woord te typen. Nu een week of iets meer later ... de nodige rellen verder. De voors- en tegens worden steeds harder en de groepen steeds groter. Vooral worden alle tegengestelden zichtbaar! Terwijl mijn super vriendin een weekje naar Oostenrijk gaat, en daar nog niet tot rust komt. Lees ik al dat eerst de ongevaccineerden lock down hebben, om een week later de gevaccineerden de lock down op te leggen. Gelukkig komt ze net bijtijds terug met haar man. Gelukkig? Ze was net zo lief daar gebleven want rust krijgen ze niet.  Ook ik denk bij mezelf laat mij maar hier blijven ergens in rustig Nederland (de reden dat de locatie niet vrijgegeven wordt is vanwege ex-partner). De rellen in Rotterdam nodigen me niet uit om terug te gaan. Iedereen heeft tegenwoordig een auto toch? Nou die super vriendin niet hoor, maar ik gelukkig wel een super oud autootje dus kan naar haar. Naast dat we beide een grote bak ellende en verdriet ken...